TEKST | Angelou

Je vraagt me:
Wat maakt een ~ een ~?
Als ze niet kan flaneren
Niet kan bouwen aan een carrière
Niet iedereen versteld doet staan
Op een podium, of in een kantoorbaan
Niet haar eigen weg kan gaan?

Het is niet de lengte van het haar
Niet de afmeting van de taille
Niet de glans of lippenstift
Niet de hakken maar de tred
Niet de geëpileerde maar de oogopslag
Niet de gelakte nagels maar het gebaar
Dat maakt haar haar

Wat is een ~ nog,
Op de bank
Uitgeput
Beha aan de wilgen gehangen
Krom van het dragen van alle boodschappentassen
Ziek van het zien van haar eigen gezicht
in alle online vergaderingen
Wat maakt een ~ een ~, in een pandemie?

Ik ben de ~~ in de ~~beroepen
In de zorg, het onderwijs, welzijn en opvang
Ik ben de carrières waar op bezuinigd wordt
In de hoek waar de klappen vallen
Vang ik ze met gepoederde wangen
En weggewerkte wallen

Ik ben de ~~ die de straat niet op mogen
Ik ben de cijfers die aantonen
Dat het huiselijk geweld is toegenomen
Ik ben alle ~~ die zijn omgekomen
Achter gesloten deuren
En ik ben de ~~ die wèl de straat op gaan
Huis en haard verlaten
Om het hen niet te laten overkomen

Ik ben de thuisonderwijzers
Chefkoks van gesloten restaurants
De stewardess
Ik ben de ~~ die de mondkapjes naaien
Voor de hele straat
Ik ben de ~~ die nooit een naaimachine hebben gezien
Maar zich laten horen voor iedereen die het zwijgen wordt opgelegd
Ik ben de ~ met de megafoon aan haar mond

We zijn gracieus in ons bewegen
Dragen hakken of kisten op weg naar de frontlinie
We dragen, delen, rechten ruggen en vangen op
En als ze ons vragen: wie?
Wij zijn de fenomenale ~~
in een pandemie.