Pannenzegels

Geert heeft recht op kerst. Op Sinterklaas, en op pepernoten  Op een kerstboom en een kerstgedachte. Op een gedekte tafel, op iets teveel wijn en op ontstoken kaarsen. Kaarsrecht. Net zoals alle Nederlanders. Geert heeft aan het einde van het jaar weer recht op een bril, ook al ziet hij prima. Omdat Geert een Nederlander is.

Geert heeft een volle spaarkaart. Hij heeft recht op een pan. Aan de informatiebalie schuift hij een pubermeisje zijn kaart toe. “Een lekker pannetje voor meneer?” Geert is ontroerd over hoe blond het meisje is.

Geert maakt zich zorgen om het welzijn van blonde meisjes.

Het meisje wacht op de betaling.
Geert wacht op erkenning.
“Ik ben politicus van het jaar.” zegt hij.
“Alweer.”

Het meisje vraagt of ze er iemand bij moet halen, om hem korting te geven. Geert wijst het aanbod af. “Elke Nederlander moet 20 euro bijbetalen voor deze ceramische pan, dus ik ook.”
Het meisje doet een lok achter haar oor.
Geert laat een traan.

Mark steekt de pan in een jute draagtas, en legt een arm om hem heen. “Kom, gaan we hem thuis lekker uitproberen.”